هر حادثه‌اى خود را در امان مىدانيم . خوشا به حال كسى كه توجه به عيوب خويش ، او را از باريك شدن در عيوب مردم بازداشته است . خوشا به حال كسى كه كسبش حلال و پاكيزه و باطنش نيكو و ظاهرش خوب و طريقه‌اش مستقيم باشد . خوشا به حال كسى كه براى خداوند تواضع كند بدون آن كه آن را نقصى براى خود بيانگارد و از آنچه گرد آورده و پاكيزه است انفاق كند و با فقيهان و حكيمان همنشين باشد و به بيچارگان و مستمندان رحمت آرد . خوشا به حال كسى كه زيادى از مالش را انفاق كند و از زيادهء گفتار خود جلوگيرى نمايد و سنت را اجرا كند و از آن به بدعت نگرايد . كسانى كه روايات امام صادق ( ع ) به آنها اسناد داده مىشود در حلية الاولياء آمده است كه جعفر بن محمد از پدرش و از عطاء بن ابى رباح و عكرمه و عبيد الله بن ابى رافع و عبد الرحمن بن قاسم و ديگران روايت نقل كرده است . نگارنده : آنچه امام صادق ( ع ) ، از افراد ديگر به جز پدرش نقل كرده به خاطر وجود برخى مقتضيات و مصالح بوده و گرنه او نيازى بدان نداشته كه از افراد عادى و معمولى روايت نقل كند . راويانى كه از امام صادق ( ع ) نقل حديث كرده‌اند پيش‌تر در بخش مناقب آن حضرت ، نقل كرديم كه شمار راويانى كه از وى حديث روايت كرده‌اند چهار هزار تن بوده است . در مقدمات اين كتاب نيز سخن طبرسى را در كتاب اعلام الورى ذكر كرديم كه گفته بود : گروه كثيرى نقل كرده‌اند كه تنها چهار هزار نفر از برجستگان علم و دانش ، از آن حضرت روايت مىكردند . محقق نيز در كتاب خود به نام معتبر مىنويسد : نزديك به چهار هزار نفر از وى روايت كرده‌اند و در اثر تعليم آن حضرت عده زيادى از فقهاى برجسته پديد آمدند . كسانى مانند زرارة بن اعين و برادرانش بكير و حمران و جميل بن صالح و جميل بن دراج و محمد بن مسلم و بريد بن معاويه و هشام بن حكم و ابو بصير و عبيد الله و محمد و عمران و عبد الله بن سنان و ابو الصباح كنانى و بسيارى ديگر از بزرگان دانشمند در زمرهء شاگردان او بودند . شهيد نيز در كتاب ذكرى گويد : چهار هزار تن از اهالى عراق و حجاز و خراسان و شام ، جزو اصحاب معروف امام صادق ( ع ) بودند . ابن غضايرى ، طى مستدركى كه بر كتاب ابن عقده زده است ، نام كسان ديگرى را بر اين چهار هزار تن افزوده است . محمد بن طلحه شافعى در مطالب السئول گويد : از امام صادق ( ع ) حديث نقل شده و